boisko Szkoły Podstawowej nr 50, ul. Grobla IV

"Nauka latania"

Nauka latania

Uczymy się chodzić, liczyć, pływać. Uczymy się myśleć i czuć. Tworzymy systemy abstrakcyjnych pojęć. W końcu, prowadzimy wojny w słusznej sprawie, budujemy kolejne zakłady penitencjarne i likwidujemy domy starców, bo przecież eutanazja skraca cierpienia. Czy mimo to jest jeszcze w nas potrzeba wzbicia się w przestworza? Odwieczny mit, niespełnione pragnienie minionych pokoleń. Czy jeszcze możemy posiąść tę umiejętność, a przynajmniej wiarę w to, że jest ona w naszym zasięgu? Bo, czymże jest pragnienie wzniesienia się ponad ziemię, jak nie skrywaną tęsknotą za wolnością?

Codzienność z każdą chwilą coraz bardziej ciąży, bagaż doświadczeń zgina kark i wbija w ziemię. W swej poprawności zaczynamy cenzurować własne myśli w obawie przed niezrozumieniem i odrzuceniem, i tak oto stajemy się więźniami własnego strachu. Pozostaje nam świat półprawd w efektownych opakowaniach.

We teach ourselves to walk, to count, to swim. We learn how to think and feel. We devise systems of abstract notions. Finally, we wage wars for the right cause, we erect penitentiaries and shut down old people's rest homes since euthanasia shortens their sufferings. Do we still, despite all, preserve the need to rise up into the sky? The ancient myth, the unfulfilled dream of past generations. Can we still acquire this ability or for the matter at least some faith that it lies within our reach? What else is the desire to rise up if not a hidden longing for freedom. Everyday life is with its every moment becoming a burden, the weight of experience is bending the neck and pulling down to the ground. In self-correctness we start censoring own thoughts afraid to be misunderstood and rejected and thus we become prisoners of the very fear itself.
sobota, Lipiec 14, 2007 - 00:00
a

0 osób

Chcę zobaczyć