Plac Zebrań Ludowych

"Czas Matek"

The Time of the Mothers

Teatr Ósmego Dnia powstał w 1964 roku, założyli go studenci poznańskiej polonistyki. W latach 70. stał się jednym z najważniejszych zespołów alternatywnych w Polsce, a później również na świecie. Tworzył przedstawienia polityczne, a jego twórcy zaangażowani byli w działalność opozycyjną w czasie PRL-u, w konsekwencji czego w latach 80. znaleźli się na przymusowej emigracji.

Zespół rozwinął własną metodę pracy nad przedstawieniem, której istotą jest technika aktorskiej improwizacji. Poza spektaklami salowymi Teatr przygotowuje widowiska plenerowe, adresowane do wielkiej publiczności i niezmiennie inspirowane przez tematy społeczne i polityczne. Jego twórcy ciągle poszukują nowych form opowiadania współczesnym świecie - w ostatnich latach coraz częściej sięgają po formułę teatru dokumentalnego. Swoje spektakle prezentują na całym świecie.

W Poznaniu, w siedzibie przy ul. Ratajczaka 44, poza prezentacjami przedstawień Zespół prowadzi działalność edukacyjną i kulturotwórczą - organizuje spotkania, warsztaty, zaprasza zespoły teatralne z ruchu teatru alternatywnego i udostępnia salę młodym twórcom, którzy nie mają własnych przestrzeni do prezentacji przedstawień.

"Czas Matek"

Współczesność tworzą kobiety, w coraz większym stopniu widoczne, wspaniałe, wielobarwne i heroiczne. Biorąc w ręce sprawy tego świata stają się ikoną naszych czasów. Przedstawienie jest opowieścią o współczesnej matce, kobiecie, wielu matkach, które dają początek życiu, których zasługą jest cud narodzin - jego jedyność i niepowtarzalność. Rytualnie radosne, bajkowo liryczne i czułe początki istnienia to ich kreacja i zasługa. Jednak potem właśnie one doznają największej z klęsk, doznają utraty - życie wydzierane jest z ich objęć. To jedyne i niepowtarzalne - odchodzi w chaos świata - świata niesprawiedliwego i okrutnego. Orientują się, że nie wiedząc, rodziły i cierpliwie pielęgnowały katów i ofiary.

I tak metafizyce narodzin przeciwstawia się wszechogarniająca bylejakość i anonimowość śmierci. Kobiety jednak buntują się przeciw tej stracie, przeciw roli rodzicielek mięsa armatniego, a i proroków, i bohaterów. Kobiety chcą cudu normalności i kontynuacji. Babcie z Buenos Aires walczą o odnalezienie swych wnuków, matki amerykańskich żołnierzy nie chcą zbawiania świata kosztem życia swych synów, Czeczenki walczą o biologiczne przetrwanie, a rosyjskie matki jednoczą się przeciwko czeczeńskiej wojnie. Kobiety Izraela stają obok matek palestyńskich samobójców, kobiety Iraku, kobiety Afganistanu... Kobiety stają razem po stronie życia, przeciw stracie. / Ewa Wójciak

Teatr Ósmego Dnia was created in 1964 by the students of the Polish Department at the university in Poznań. In the 70s it became one of the most important alternative groups in Poland and later in the world. It created political shows and its creators were engaged in opposition activity at the time of PRL and as a result, they were forced to emigrate. The group developed their own method of working on a show which is based on the technique of acting improvisation. Apart from indoor shows the theatre prepares alfresco performances aimed at huge audience and is constantly inspired by social and political topics. Its creators continue to look for new forms of talking about the contemporary world — they have been using the documentary theatre formula more frequently over the last few years. They present their performances all over the world. In Poznań, at Ratajczak Street 44, apart from putting on performances the group also runs educational and cultural activity - organises meetings, workshops, invites theatre groups from the alternative theatre movement and offers a hall to young creators who do not have their own space for showing performances. "The Time of the Mothers" The present day is created by women who, to a greater extent, are visible, great, multicolour and heroic. They take the matters of our world in their own hands and become the icon of our times. The show is the story about a contemporary mother, a woman, many mothers who start life and whose merit is the miracle of birth and its uniqueness. Ritually cheerful, fairytale lyrical and affectionate beginnings of existence are their creation and merit. It is them, however, who experience the greatest disaster of all, they experience a loss — life is torn away out of their arms. What is the one and only, unique goes away to the chaotic world, the world which is unfair and cruel. They realise that they involuntarily gave birth to and patiently looked after both oppressors and victims. In this way the metaphysics of birth contrasts with all-embracing triviality and the anonimity of death. Women rebel against this loss, however, against their role of being the mothers of the cannonfodder as well as prophets and heroes. Women want the miracle of normality and continuity. Grandmothers from Buenos Aires fight for finding their grandchildren, American soldiers' mothers do not want the salvation of the world at the cost of their sons' lives, Chechen women fight for a biological survival and Russian mothers unite against Chechen war. The women of Izrael stand next to the mothers of Palestinian suicide bombers, the women of Irak, the women of Afganistan... Women support each other in the name of life, against the loss. / Ewa Wójciak
poniedziałek, Lipiec 14, 2014 - 01:30

0 osób

Chcę zobaczyć